Fotorelacja z 24 kwietnia 2026:
Czternasty Spacer Historyczny odbył się w dniu wspomnienia św. Jerzego, natomiast dziesięć dni później przypada dzień wspomnienia św. Floriana. Obaj należą do grona najwcześniej czczonych świętych w Polsce, a ich kulty sięgają początkowych wieków polskiej państwowości, gorliwie rozpowszechniane przez pierwszych Piastów.
W roku 1051 książę Kazimierz Odnowiciel doprowadził do przywrócenia diecezji krakowskiej i śląskiej (po ich upadku w 1038 roku w wyniku najazdu czeskiego księcia Brzetysława). Biskupem krakowskim mianował Aarona, a biskupem diecezji śląskiej został Hieronim.
Biskup Hieronim (1051–1062) rozpoczął swoje urzędowanie we Wrocławiu od odbudowy katedry i sprowadzenia do niej relikwii świętych, gdyż średniowieczne przepisy liturgiczne wymagały złożenia w ołtarzu, w tzw. sepulcrum, relikwii świętego męczennika (w nawiązaniu do zwyczaju budowania kościołów lub ołtarzy nad grobem męczennika). Wśród sprowadzonych przez niego relikwii znalazło się ramię św. Jerzego.
Niemal równie dawny jest kult Świętego Floriana, którego początki wiążą się ze sprowadzeniem w 1184 roku – na prośbę księcia Kazimierza Sprawiedliwego – relikwii Świętego do Krakowa. Dość niezwykłe było przekazanie krakowskiemu kościołowi całego ciała męczennika, co niewątpliwie podniosło zarówno prestiż tego kościoła, jak i pozycję polskiego księcia. Kult Świętego Floriana dość szybko rozszerzył się na cały kraj i od roku 1436 Floriana wraz z Wojciechem, Stanisławem i Wacławem zaliczano do grona świętych patronów Polski.
W świdnickiej Katedrze wizerunki św. Jerzego i św. Floriana występują dwukrotnie, lecz najbardziej zauważalne są ich okazałe posągi zdobiące ołtarz główny Katedry, co zadecydowało o tym, że sylwetki obu świętych stały się tematem Czternastego Spaceru Historycznego.
